Masz kota?! Jesteś w ciąży?! Pozbądź się go natychmiast!!


Wielokrotnie słyszałam, że kobiety które zaszły w ciążę, natychmiast pozbywały się swoich kotów. Dlatego też postanowiłam opisać w skrócie i w potoczny sposób jak wygląda sytuacja w przypadku Toxoplasmosis, której tak naprawdę boją się ciężarne kobiety, posiadające kociaki.

Toksoplazmoza jest antropozoonozą, co to znaczy?! Chodzi o to, że jest chorobą zwierząt, którą może zarazić się człowiek. Wywoływana jest przez pierwotniaka Toxoplasma gondii i dotyka co roku ponad 2 miliony osób w regionie europejskim. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) szacuje, że co roku ponad milion przypadków toksoplazmozy w europie jest spowodowane skażoną żywnością, a nie kontaktem z kotami, stąd też Twój kot może odetchnąć i poczuć się bezpieczniej.
W związku z powyższymi danymi, przyjmuje się, że połowa przypadków choroby pochodzi z jedzenia skażonych produktów, takich jak niewystarczająco ugotowane lub usmażone mięso zwierzęce (wołowe lub surowe owoce i warzywa.
Zakażenie może wystąpić również w wyniku kontaktu z kotem, ale nie z samym zwierzęciem ale jego odchodami. Kot wydala oocysty z kałem. Jednak oocysty, o ile są w nim obecne, osiągają inwazyjność dopiero po 72 godzinach. Tak, więc codzienna zmiana żwirku i mycie kuwety uchronią nas przed pierwotniakiem. Najbardziej podatne na zarażenie są koty wychodzące i polujące. .Dodatkowo koty wydzielają oocysty tylko przez kilka tygodni życia, więc największe ryzyko zwykle występuje w przypadku kociąt. Koty odgrywają ważną rolę w cyklu życiowym pasożyta, ale nie są one głównym źródłem zakażenia. Są głównymi gospodarzami pasożyta i mogą wydalać oocysty z ich kałem do środowiska, które stąd mogą zakazić inne zwierzęta i ludzi.
Zakażenie u człowieka najczęściej następuje drogą pokarmową poprzez spożycie niedogotowanego, niedosmażonego zakażonego mięsa, lub poprzez owoce i warzywa zanieczyszczone przez oocysty pochodzące ze środowiska, rzadko stwierdzano zakażenie przez uszkodzoną skórę, na przykład podczas prac wykonywanych w ogródku.

Toksoplazmoza może przenosić się następującymi drogami:
  • drogą pokarmową, połknięcie oocyst;
  • przez łożysko (od matki do dziecka);
  • poprzez kontakt z zakażoną ziemią lub wodą,
  • w bardzo rzadkich przypadkach poprzez oddawanie krwi / narządów.

W obrębie Europejskiego Regionu WHO, zakażenia Toxoplasmą gondii, szczególnie u kobiet w ciąży, oraz w konsekwencji u zakażonych niemowląt lub osób z obniżoną odpornością, są w dużym stopniu nierozpoznane. Szacuje się, że u 95% osób ze zdrowym układem odpornościowym nie wystąpią objawy kliniczne, charakterystyczne dla Toxoplasma, lub mogą wystąpić łagodne objawy grypowe, które szybko przechodzą. Z tego powodu wiele osób nie wie, kiedy są zarażone. U osób z obniżoną odpornością toksoplazmoza może manifestować się z poważniejszymi objawami w oku, mózgu i innych narządach, takich jak zapalenie oka, które mogą powodować utratę wzroku.

Choroba ta jest szczególnie niebezpieczna dla kobiet podczas lub tuż przed ciążą. Może powodować m.in. poronienie lub niepełnosprawność dziecięcą.

Jeśli kobieta zaraża się Toxoplasmą podczas lub tuż przed zajściem w ciążę, pierwotniaki mogą być przenoszone na płód. Podczas gdy nie wszystkie dzieci zakażone w łonie matki będą wykazywać objawy kliniczne choroby, zakażenie może prowadzić do poronienia, lub urodzenia niemowląt z zaburzeniami mózgu lub częściową utratą wzroku. U około 85% dzieci zakażonych w macicy wystąpi pogorszenie jakości widzenia, a chociaż większość objawów ujawni się w ciągu pierwszego roku życia, choroba może się rozwijać dopiero w okresie dojrzewania.

Objawy choroby u matki (zazwyczaj jednak przebieg jest bezobjawowy):
  • powiększenie węzłów chłonnych
  • gorsze samopoczucie,
  • rzadko objawy zapalenia mięśnia sercowego,
  • rzadko zapalenie opon mózgowych.

W związku z faktem, iż Toksoplazmoza zazwyczaj nie wykazuje objawów u kobiet ciężarnych, zakażenie można wykryć jedynie dzięki diagnostyce serologicznej.
W Polsce badania na toksoplazmozę są zalecane przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, i należą do pakietu badań wykonywanych w ciąży (nie są jednak obowiązkowe). Lekarze zazwyczaj zlecają diagnostykę na pierwszej wizycie w ciąży (najlepiej przed 10 tygodniem ciąży).
Natomiast na przykład w Wielkiej Brytanii nie zaleca się testów w czasie ciąży, natomiast bada się dzieci po urodzeniu.

Co oznaczają dane przeciwciała:
IgG są przeciwciałami wytwarzanymi po pewnym czasie od zakażenia i krążą w naszej krwi stale. Są to te przeciwciała, które chronią nas przed ponownym zakażeniem. Jeśli nasze badanie krwi wykaże tylko te przeciwciała, oznacza to, że jesteśmy odporni i nie musimy się obawiać, o rozwój naszego dziecka.

IgM są przeciwciałami chwilowymi, które pojawiają się tuż po kontakcie z zarazkiem i krążą we krwi około 2tyg do 2 miesięcy. Ich obecność wskazuje na zakażenie świeże. Jeśli w badaniu krwi wyjdzie ich duża ilość, znaczy to, że prawdopodobnie do zakażenia doszło w ciąży. Jeśli okaże się, że do zakażenia doszło w ciąży, lekarz podejmie odpowiednie czynności w zależności od tego, w którym trymestrze zakażenie miało miejsce.

Co oznaczają wyniki:
IgG
-
+
-
+
IgM
-
-
+
+
Co oznacza i co robić?
nie przebyłaś, ani nie miałaś kontaktu z zakażeniem, powinnaś wykonywać badania kontrolne w czasie ciąży
przebyte w przeszłości zakażenie (wyjątek – bardzo wysokie stężenie IgG, należy sprawdzić awidność przeciwciał). Jeżeli po 3 tygodniach, okaże się że tzw. miano przeciwciał nie rośnie, nie musisz nic robić, ani leczyć ani ponownie diagnozować. Jeśli miano rośnie zazwyczaj stosuje się leczenie.
świeża infekcja, konieczna pilna wizyta u lekarza, prawdopodobnie leczenie.

niedawne zakażenie, można sprawdzić awidność (jeśli jest niska, prawdopodobnie trzeba rozpocząć leczenie ciężarnej).
Jeśli dodatkowo występują u ciebie objawy powinnaś poddać się terapii. Jeśli nie masz objawów, po 3 tygodniach powinnaś powtórzyć badanie, jeśli miano przeciwciał zdecydowanie wzrośnie, powinnaś rozpocząć leczenie.

Liczbowa interpretacja miana przeciwciał, powinna być odczytywana przez lekarza. Zakres norm (czasem różni się w zależności od metody badania i laboratorium) powinien znajdować się na wyniku.

Jeżeli testy krwi wykazały, iż zarażenie już przebyłaś, to nie jesteś narażona na ponowne zarażenie.
Jeśli zarażenie przebyłaś przed zajściem w ciążę, nie musisz się martwić.
Zakażenie w czasie ciąży może, lecz nie musi, wywoływać zapalenie łożyska oraz przeniknięcie tą drogą pasożytów do płodu.
Jeśli zostałaś zarażona w przeszłości, istnieje niewielkie ryzyko przeniesienia się do płodu. Jeśli nie byłaś wcześniej zarażona, istnieje ryzyko zarażenia tej choroby podczas ciąży, którą może przekazać dziecku.

Wiele kobiet uważa, że gdy planują dziecko, powinny oddać kota. Nie jest to konieczne! Podczas ciąży możesz nadal mieszkać z kotem, warto jednak, abyś przestrzegała kilku zasad:
  • możesz zbadać kota u lekarza weterynarii;
  • nie czyść, nie dotykaj kocich kuwet. Ich sprzątanie i wyparzanie zostaw innym członkom rodziny (jeśli nie masz wyjścia, korzystaj z rękawiczek);
  • nie karm kota surowym mięsem;
  • po każdej zabawie z kotem, umyj bardzo dokładnie ręce;
  • nie pozwalaj kotom wchodzić na stoły i blaty i obwąchiwać toreb z zakupami;
  • nie śpij z kotami w łóżku.

A najważniejsze!
Jeśli masz świadomość braku odporności na toksoplazmozę i jesteś w ciąży, musisz zachować ostrożność, szczególnie podczas przygotowywania posiłków:
  • mięso dokładnie gotować;
  • wszystko, co miało kontakt z surowym mięsem dokładnie myć a najlepiej sparzyć wrzątkiem;
  • nie jeść niemytych surowych warzyw i owoców;
  • w ogrodzie pracować w rękawicach, po pracy ręce dokładnie umyć przed przystąpieniem do posiłku.

Dla pocieszenia dodam, że ja mimo wykonywanego zawodu (kontaktu z różnymi kotami), posiadania dwóch kotów, miałam poziomy przeciwciał IgG i IgM ujemne, co oznacza że nigdy nie zaraziłam się od kota tą chorobą. Nic nie zmieniałam, spałam z kotami (nie wychodzącymi, bo to też ma znaczenie), i do choroby nie doszło. Więc nie ma co panikować, należy zachować zdrowy rozsądek i przestrzegać podstawowych zasad higieny. A na moim przykładzie, i przykładzie wielu lekarzy weterynarii, można śmiało stwierdzić, że bardzo trudno jest się zarazić tą choroba od kota.

Buźka P.

Chcesz wiedzieć więcej?! Możesz skorzystać z moich źródeł, dzięki którym stworzyłam ten wpis:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2014 Mom Vet , Blogger